Second Life

Voor de mensen die niet weten wat Second Life is, het is een virtuele wereld waarin mensen alledaagse gebeuren in het leven beleven, maar dan op een virtuele manier. Je kan het vergelijken met een mmorpg maar dan meer gericht op het communitie gedeelte ipv het “game” zelf. Momenteel zijn er al zo een 1.1 millioen mensen die een plaats hebben gevonden in Second Life. Ook enkele van de grootste brands zoals Reebok en Reuters hebben hun weg gevonden naar de virtuele wereld, om daar een vestiging te openen.

Op het blog van Coolz0r heeft hij een korte samenvatting gepost van wat voor grote ontwikkelingen er nog gebeurd zijn in Second Life.

Still confused…

Dus ben ik nog steeds niet duidelijk waar mijn onderwerp juist over gaat. Aan de ene kant zou ik iets willen doen met nieuwe display-technologiëen. Maar dan zit ik teveel te denken vanuit de technologie ipv het idee. Aan de andere kant wil ik het probleem oplossen dat ik in mijn vorige post beschreven heb, door het gebruik van Smart outdoor advertising (in metro’s). Zou ik dan de 2 gewoon combineren? Dus eigenlijk display-technologie in smart outdoor advertising gebruiken?

Customers First event

Dus Customer First is een event waarbij verschillende takken in de interactieve advertising sector samenkomen om de verschillende nieuwe ontwikkelingen uit te leggen aan het grote publiek. Dit was eigenlijk HET event voor de C-MD-er in ons. Maar toch was er niet veel volk van onze richting te bemerken op het event zelf. Buiten Tim, Robert, Sven, Tijs en mezelf. Maar soit, ik wou eens een kijkje nemen om toch te zien of ik wat inspiratie en ideëen kan opsnuiven. Op zich heb ik niet zoveel informatie kunnen terugvinden die ik kon gebruiken voor mijn thesis. Vergeleken met de anderen die het wel naar hun zin hadden met al de lezingen over mobiele marketing en alles daaromtrent.

Maar ik heb wel het bedrijf Info-Grafic gevonden, dat gebruik gemaakt van een “nieuw” soort interactive screen. Het principe hierbij is dat men niet interageert rechtstreeks op het scherm zelf, maar wel via een sensor die lang het scherm straalt. Dus men moet niet daadwerkelijk het scherm aanraken om voor interactie te zorgen. Op zich is dit niet veel vernieuwend, maar het kan de kosten wel drukken wanneer we dit gaan toepassen op grotere schaal. Want ik denk dat zo een sensor goedkoper gaat zijn dan een groot scherm met touch-functie. Daarnaast kan dit ook gebruikt worden in verschillende omgevingen, bv een etalage-venster met de verschillende kleuren van het uitgestalde product, of een info-booth en nog veel meer.

Wat wel relevant is voor mijn eventueel project is dat men geen hoge kosten moet generen om een duur touch-enabled screen aan te schaffen. Bovendien vermindert dit het risico op vandalisme. Want uit ervaringen, merk ik op dat dit type van technologie kwetsbaar is en dat er vaak veel problemen oplopen door misbruik van de touch-functies. (lees: gebroken en gekraste schermen)
*edit: meer info en links hierover, later

Dus heb eigenlijk niets baanbrekends gezien dat me kan verder helpen bij mijn onderwerp. Maar ik heb wel een andere idee gevonden/gezien dat ik kan op terugvallen als dit onderwerp flink tegenvalt. Het adverteren in virtuele werelden/communities, zoals  in Second Life en Taatu. Taatu is net zoals Second life een virtuele wereld waarin je vrij bent overal te gaan en staan waar je maar wilt. Taatu is dan wel meer gericht op jongeren. Veel dieper wil ik nog niet op ingaan aangezien het een back-up onderwerp is maar het is maar een idee i guess.

Gebruik van Smart Ads in outdoor advertising

Volgens de meesten heb ik het onderwerp van mijn thesis te breed gepakt en ik geef ze gelijk. Als ik zelf eens terug lees wat ik schreef heb ik inderdaad niet verder gedacht dan welke technology ik wil gebruiken. Het is niet de bedoeling om vanuit een technologie te beginnen denken, maar wel vanuit een idee of probleem en pas dan beginnen denken aan hoe men dat probleem kan oplossen, met welke middelen en technologie. Hierdoor heb ik rondgekeken wat voor problemen er zoal zijn in de advertising wereld.

“On average, Americans are subject to some 3,000 essentially random pitches per day. Two-thirds of people surveyed in a Yankelovich Partners study said they feel “constantly bombarded” by ads, and 59% said the ads they see have little or no relevance to them.”

Via Yankelovich Partners study (pdf)

De grootste uitgave van adverteerders is nog steeds de traditionele media, maar zoals iedereen weet, begint het online adverteren daar een deel van in te nemen. De mensen spenderen veel geld aan traditionele media terwijl het niet de gewenste resultaten weergeeft ondanks de hoge kosten. Men kan op het internet de gebruikers ads aanbieden op basis van hun profiel en surf-gedrag. Dit zorgt ervoor dat de adverteerders juist de mensen kunnen bereiken die geïnteresseerd kunnen zijn in het product. Maar kunnen we dit idee niet toepassen op de traditionele media? Hoe kunnen we in de traditionele advertising specifieke mensen gaan uitpikken om hen juist die bepaalde boodschappen te tonen die “enkel” voor hen relevant zijn?

Hierdoor ben ik op een “beter” onderwerp gekomen, namelijk het gebruik van Smart Ads in outdoor advertising. Enkele vragen die in men hoofd ronddwalen zijn vooral:

• Wat is Smart Ads?
• Hoe gaan we de mensen “indelen” in groepen?
• Welke middelen gebruiken we om het gedrag/interesses van de mensen te “meten”?
• Hoe gaat men dit realiseren?
• Wat zijn de kosten?
• Wat levert het op voor de adverteerders?

Op zich denk ik dat de meeste adverteerders wel geïnteresseerd zijn om beter gebruik te maken van hun investeringen in traditionele media. Overal op straat ziet men wel flyers en reclame borden met reclame-boodschappen dat voor hen irrelevant zijn. Omdat het straatbeeld zo “breed” en groot is, wil ik me concentreren op openbare plaatsen, de ondergrondse metrostations. Waarom? Wel ja, uit ervaringen heb ik gemerkt dat de metro de makkelijkste manier is om zich door een grote metropool te navigeren. Misschien niet in België, maar in andere grootsteden toch wel. Daarnaast is er een grote variatie aan types van mensen die de metro gebruiken.

Ik zou graag eerst wat commentaar krijgen op dit onderwerp vooraleer ik me volop ga verdiepen. Alle commentaar is welkom!

Thinking too big…

In verband met mijn project en onderwerp, heb ik deze week verschillende docenten aangesproken. Ze gaven me hetzelfde commentaar dat mijn onderzoeksvraag en onderwerp te breed is. Ik heb het over gebruik van nieuwe media, maar het begrip nieuwe media is zo breed en vaag. Dus moet ik mijn vraag herdefiniëren en komen tot één specifiek medium om daar een onderzoek rond te doen. (dit kwam van Nathalie)

Eerder deze week heb ik dan ook een eerste gesprek gehad met Thomas Laureyssen ivm met mijn project. Hij zei ook dat ik het allemaal te groots zag, het is waar dat ik afkom met voorbeelden van 3D schermen en holografische projecties, maar ik moet ook denken ofdat het haalbaar is voor mijzelf en niet enkel voor de bedrijven. Want dit is uiteindelijk toch een thesis-project dat ik moet uitvoeren, zelfs al is het “maar” een prototype. Dus gaf hij mij het idee om van te starten wat er momenteel al beschikbaar is van media-elementen en hoe ik deze kan uitbreiden met nieuwe technologie. Op zich is dit wel een goede manier om te beginnen, zeker als we even verder denken aan de kosten van het implementeren. Qua kosten zal er niet veel zijn aangezien deze technologie er al is, maar idee is dan om deze huidige media te gebruiken om tot nieuwe ideëen te komen.

Ook kwam Thomas met het idee van om een fictieve campagne op te stellen voor een bepaald merk of bedrijf. En dit op lange termijn. Dus ik kan onderzoeken wat er “morgen” mogelijk is met de media en technologie die nu al beschikbaar is, daarnaast kan ik ook aantonen hoe het verder kan evolueren met de technologie die ons nog te wachten staat. Dus propositie zal nog verder aangepast moeten worden…